مد در خدمت سیاست؛ نگاهی به پالتوهای راما دوجی در شب تاریخی نیویورک
وقتی ظهران ممدانی به عنوان اولین شهردار مسلمان و آفریقایی‌تبار نیویورک سوگند یاد کرد، نگاه‌ها تنها به سیاست‌های او نبود؛ بلکه همسرش، راما دوجی (Rama Duwaji)، با استایلی که فراتر از یک پوشش ساده بود، پیامی روشن به دنیای مد مخابره کرد.

طبق گزارش اختصاصی نیویورک تایمز، راما دوجی با هوشمندی تمام، لباس‌هایی را انتخاب کرد که ترکیبی از هنر مدرن، پایداری (Sustainability) و ادای احترام به ریشه‌های فرهنگی‌اش بود.

۱. کت مشکی کلاسیک در ایستگاه متروی قدیمی
در مراسم سوگند نیمه‌شب که در ایستگاه مترو متروکه «سیتی هال» برگزار شد، راما یک کت مشکی یقه ایستاده (Funnel-neck) از آرشیو قدیمی Balenciaga به تن داشت. این انتخاب هوشمندانه، پیوند میان تاریخ نیویورک و مد پایدار (استفاده از لباس‌های آرشیوی به جای خرید جدید) را نشان می‌داد. او این استایل را با بوت‌های بنددار برند Miista تکمیل کرده بود که در شبکه‌های اجتماعی بسیار بحث‌برانگیز شد.

۲. پالتوی قهوه‌ای؛ نمادی از هنر خاورمیانه
در مراسم رسمی روز بعد، راما دوجی با یک پالتوی بلند به رنگ قهوه‌ای شکلاتی از برند Renaissance Renaissance ظاهر شد. این برند متعلق به طراح لبنانی-فلسطینی، «سینتیا مرج» است.

جزئیات استایل: لبه‌های خزدار و برش‌های ظریف این پالتو، تصویری از یک "بانوی اول مدرن" را ارائه داد که به جای کت‌وشلوارهای رسمی تکراری، از قدرت "هنر پوشیدنی" استفاده می‌کند.

چرا استایل راما دوجی مهم است؟
شکستن کلیشه‌ها: راما دوجی به عنوان یک هنرمند و تصویرگر، برخلاف همسران سیاستمداران قبلی، از برندهای مستقل و طراحان نوظهور (مثل Zeid Hijazi) حمایت می‌کند.

پیام فرهنگی: انتخاب طراحانی با اصالت عربی در چنین مراسم مهمی، نشان‌دهنده افتخار او به هویت خود و همسرش است.

ترند ۲۰۲۶: استفاده از رنگ‌های زمینی (Earth Tones) و بوت‌های نظامی در کنار لباس‌های کلاسیک، ترند اصلی امسال برای استایل‌های مجلل خیابانی است.

استایل راما دوجی در مراسم تحلیف

پالتوهای خاص بانوی اول نیویورک

برند Renaissance Renaissance راما دوجی

لباس راما دوجی در نیویورک تایمز

تحلیل مد سیاسی ۲۰۲۶

نتیجه‌گیری
راما دوجی نشان داد که "بانوی اول" بودن به معنای پوشیدن لباس‌های محافظه‌کارانه نیست. او با انتخاب‌های خود در مراسم تحلیف ظهران ممدانی، ثابت کرد که مد می‌تواند ابزاری برای بیان هویت، حمایت از هنرمندان مستقل و احترام به تاریخ باشد.